Ja, we leven in een wereld waarin we voedsel opeten wat in derde-wereld-landen wordt verbouwd, terwijl de plaatselijke bevolking ondervoed is en soms zelfs van de honger sterft. Niet alleen de westerse consument eet die producten, maar ook westers vee (met name soja) en in toenemende mate ook westerse auto’s door de import van biobrandstoffen. Boeren, herders en inheemse volkeren in Afrika, Azië en Midden- en Zuid-Amerika worden zo – vaak met geweld – van hun bestaansmiddelen beroofd. Beroofd van hun landbouwgrond, van (schoon) water, van het regenwoud of de vis waar ze van leven, door grote bedrijven die voedsel of biobrandstoffen voor vooral het Westen en China produceren of het land opkopen (land grab). Er wordt nog steeds op grote schaal regenwoud en andere natuurgebieden vernietigd, en voor een groot gedeelte gebeurt dat voor de Westerse consument. Het is onacceptabel dat honderden boeren, inheemse volkeren en milieu-activisten, die zich hiertegen verzetten, zijn vermoord of worden bedreigd.

Nog steeds worden er handelsverdragen afgesloten of voortgezet die voor de plaatselijke bevolking vaak zeer nadelig uitpakken. Zo kunnen boeren hierdoor geen eerlijke prijs voor hun voedsel op de eigen markt verkrijgen en moeten ze vaak hun bedrijven stoppen. Deze verdragen zorgen er namelijk voor dat bescherming van de lokale en nationale voedselmarkten moet worden opgeheven. Westerse multinationals kunnen zo deze markten binnendringen met gesubsidieerde (gedumpte) westerse overschotten. Dit heeft grote negatieve gevolgen voor de voedselzekerheid in landen die voorheen voldoende voedsel voor hun bevolking produceerden. De huidige klimaatvoorstellen versterken deze negatieve effecten nog eens. Westerse landen weigeren namelijk hun uitstoot van broeikasgassen drastisch te verminderen, en schuiven dit liever af op ontwikkelingslanden. Boeren die te maken krijgen met de desastreuze gevolgen van deze klimaatverandering krijgen nu ook nog eens te maken met deze ‘klimaatoplossingen’. Zo leiden de Europese biobrandstoffenrichtlijn en de aanleg van boomplantages (voor onze CO2-compensatie) er toe dat zij van hun land verjaagd worden om deze producten te verbouwen.

Om deze redenen is het Westen in grote mate verantwoordelijk voor het schenden van de mensenrechten op voedsel, water en levensonderhoud. Wilt u in zo’n wereld leven? Wij niet! De politiek lijkt zich onvoldoende bewust van de negatieve consequenties van de internationale handelsverdragen, het huidige klimaatbeleid en het landbouwbeleid.

Nederlandse en Europese boeren, bedrijven en consumenten kunnen er voor kiezen zoveel mogelijk lokale en regionale producten te produceren en consumeren. Maar om te komen tot een rechtvaardigere en ecologische wereld zullen vooral landelijke en Europese politici hun verantwoordelijkheid moeten nemen, en nee moeten zeggen tegen de huidige rat race op de wereldmarkt. Als de politieke wil en moed er is zou regulering van markten er toe kunnen leiden dat Europa zoveel mogelijk zelfvoorzienend wordt voor voedsel, veevoer en energie. Dan kunnen ook de normen aan de Europese boeren op gebied van milieu en dierenwelzijn vergaand worden verhoogd. Dat heeft veel voordelen:

• Boeren in ontwikkelingslanden krijgen hun natuurlijke hulpbronnen en markten terug om hun eigen voedsel te kunnen verbouwen.
• Lokale en regionale productie geeft boeren in Europa en ontwikkelingslanden een kostendekkende prijs en creëert ook werkgelegenheid in de verwerkende sector en (informele) handel.
• Lokale en regionale productie bespaart veel fossiele brandstoffen. Brandstoffen die steeds schaarser en duurder worden en die bijdragen aan klimaatverandering.
• Lokale en regionale productie leidt tot sluitende kringlopen van mineralen en voedselzekerheid op de lange termijn.

Daarnaast kan Europa veel meer zelfvoorzienend in energie worden, door het gebruik van fossiele brandstoffen drastisch te beperken o.a. via veel hogere ecotaxen en door te investeren in duurzame energieproductie.

Om aandacht te vragen voor genoemde problematiek en alternatieven aan te dragen heeft Werkgroep Voedselrechtvaardigheid een ‘Petitie voor voedselsoevereiniteit en klimaatrechtvaardigheid’ opgesteld met voorstellen tot verandering op de volgende terreinen:

• Voedselsoevereiniteit binnen landbouw- en handelsbeleid;
  
• Klimaatrechtvaardigheid en energiezekerheid;
  
• Het stoppen van de Nederlandse en Europese schending van mensenrechten en van green washing.

De petitie met de lijst van ondertekenaars vindt u hier :
Petitie voor voedselsoevereiniteit en klimaatrechtvaardigheid 28-02-2012
Als u deze petitie wilt ondertekenen, zendt dan een email naar info@foodjustice.eu
We stellen het op prijs als u daarbij wilt vermelden waar/hoe u van ons gehoord hebt.
Deze petitie wordt per 28 februari 2012 onderschreven door 38 maatschappelijke organisaties en bedrijven en 267 burgers in binnen- en buitenland.

Op 10 oktober is deze petitie met voorstellen verstuurd naar de Nederlandse politiek en drie maatschappelijke organisaties.
Op 1 november is deze persoonlijk aangeboden aan de Tweede Kamer-Commissie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie. Zie het Beeldverslag (pdf). En nog meer foto's op Facebook.

Op verzoek van de Tweede Kamer heeft het kabinet deze reactie van staatssecretaris Bleker van ELI geschreven: Kamerbrief staatssecretaris Bleker 17-11-11
Op 16 november werd een brief aan de betreffende Tweede Kamerleden gestuurd waarbij de voorstellen per debat voor de daarop volgende weken, werden uitgesplitst. Hierbij werd de hoop uitgesproken dat deze voorstellen werden gebruikt binnen moties om het kabinetsbeleid te veranderen.

Door de SP en de Partij voor de Dieren werden vijf moties ingediend die (grotendeels) overeenkwamen met de voorstellen die gedaan werden door de Werkgroep Voedselrechtvaardigheid. Hieronder een verzoek om een onderzoek naar de gevolgen van vrijhandelsverdragen voor voedselzekerheid en landrechten, en een pleidooi voor een Europees verbod op landroof in ontwikkelingslanden. Helaas stemden het CDA, VVD, PVV en SGP tegen alle moties. Eerstgenoemde motie werd wel ondersteund door alle overige partijen.

Op 16 oktober 2011 werd er door 28 mensen 24 uur gevast om deze petitie kracht bij te zetten en uit solidariteit met de mensen waarvan de mensenrechten geschonden worden door dit westers beleid. Tevens hield Guus Geurts van 1 november t/m 10 december een veertigdaagse vastenactie en deed hiermee een dringend beroep aan de politiek om zoveel mogelijk voorstellen over te nemen. Deze breidde hij daarna uit met een hongerstaking, in de hoop dat tenminste één van genoemde moties zou worden aangenomen. Op 14 december stopte hij hiermee na in totaal 43 dagen niets gegeten te hebben. Dat deed hij op doktersadvies in verband zijn relatief hoge gewichtsverlies (23%) en lage bloeddruk (70-50).

Meer informatie over de vastenactie en hongerstaking, en de artikelen die hierover in de media verschenen vindt u via www.guusgeurts.nl

In 2012 wordt de campagne voor voedselsoevereiniteit en klimaatrechtvaardigheid voortgezet:

• Op 30 maart organiseren we een strategie-bijeenkomst Voedsel anders voor alle ondersteuners. Hiervoor worden ook andere mensen uitgenodigd die samen willen werken aan een rechtvaardigere en meer ecologische voedselvoorziening.
  De bijeenkomst vindt plaats van 13.00 tot 17.00 uur in de Kargadoor (Oudegracht 36) te Utrecht.
  S.v.p. aanmelden bij meike@aseed.net met cc naar guusgeurts@yahoo.com
  Klik hier voor meer info of kijk op Facebook.

In maart nemen wij tevens deel aan de volgende conferenties/bijeenkomsten:

• Op 10 en 11 maart organiseert ASEED in Amsterdam een conferentie en zadenbeurs 'Reclaim the Seeds'.
• Op 12 maart (19.30 uur) wordt de film Food Inc. vertoond in Houten, deze wordt gevolgd door een lezing van Guus Geurts 'Antwoorden op de voedsel-, klimaat- en energiecrises'. Meer informatie..
• Van 23 t/m 25 maart 2012 wordt de conferentie Wereldweekend over de voedselcrisis georganiseerd door de Bevrijde Wereld, in de Panne te België.